السيد محمد علي الأبطحي
99
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )
با أو حرام است ، ولى كفاره ندارد ، هر چند احتياط مستحب دادن كفاره است . ( مسأله 512 ) : نفساء پس از پاك شدن بايد غسل كند وعبادتهاى خود را بجا آورد ، واگر دوباره خون ببيند چنانچه روزهائى كه خون ديده با روزهائى كه در وسط پاك بوده روى هم ده روز يا كمتر است ، بنابر احتياط واجب همه آن حكم نفاس دارد ، واگر روزهائى كه پاك بوده روزه هم گرفته بايد قضا كند . ( مسأله 513 ) : هر گاه نفساء ظاهرا از خون پاك شود ولى احتمال دهد كه در باطن خون هست ، بايد با مقدارى پنبه - همان گونه كه در حيض گذشت - خود را كاوش كند كه اگر پاك بود عبادتهاى خود را انجام دهد . ( مسأله 514 ) : اگر خون نفاس از ده روز بگذرد ، چنانچه در حيض عادت دارد ، به همان مقدار نفاس است وبقيه استحاضة ، واگر عادت ندارد به مقدار عادت خويشان خود نفاس قرار دهد وتا ده روز احتياط كند وبقيه را استحاضة قرار دهد . واحتياط مستحب براي زنى كه عادت دارد آن كه از روز پس از عادت وآنكه عادت ندارد پس از روز دهم تا روز هيجدهم زايمان ، كارهاى استحاضة را بجا آورد ، وآنچه بر نفساء حرام است ترك كند . ( مسأله 515 ) : زنى كه كمتر از ده روز عادت حيض دارد ، هر گاه خون نفاسش بيش از أيام عادتش شود ، بايد عدد روزهاى عادت را نفاس قرار دهد وپس از آن به احتياط لازم تا دو روز عبادت را ترك كند ، آنگاه احكام مستحاضة را عمل نمايد ، يا اين كه تا ده روز عبادت وكارهائى كه بر نفساء حرام است را ترك كند . واگر خون از ده روز بگذرد بايد روزهاى پس از عادت تا روز دهم را هم استحاضة قرار دهد ، وعبادتهائى را كه در آن روزها بجا نياورده قضا نمايد . ( مسأله 516 ) : زنانى كه در حيض عادت دارند ، چنانچه تا يك ماه يا بيشتر پس از زايمان خون ببينند ، بايد به شماره روزهاى عادت خود نفاس قرار دهند ، وپس از آن تا ده روز هر چند با أيام عادت مصادف باشد حكم استحاضة را دارند ، پس از اين ده روز چنانچه أيام عادتشان باشد يا نشانه هاى حيض دارند ، بايد به احكام حائض عمل كنند ، وگر نه حكم استحاضة را دارند ، ولى هر قدر كه احتمال